The Unforgiven III tłumaczenie tekstu piosenki

Skąd mógł wiedzieć, że blask wstającego świtu

Na zawsze może odmienić jego życie?

Żegluje po morzu, lecz jego ster zboczył

Ku światłom latarni ze złotym skarbem.

Czy nie wiedział, że zadaje ból

Przez swoje nierozważne marzenia?

Przestraszony, zawsze się obawiał

Prawdziwych uczuć.

Po prostu uciekał

Zawsze odpływał

Po prostu pożegluje.

Jakże ja się zagubiłem, jeśli nie mam dokąd pójść?

Po co szukałem złotych mórz, gdzie spotykałem tylko chłód?

Jakim sposobem się zagubiłem? Odnawiam wciąż w pamięci.

I jak mogę cię obwiniać, kiedy to ja jestem tym, który nie umie wybaczać?

Te dni dryfują we mgle

Gęstej i obezwładniającej.

Jego życie grzęźnie, na zewnątrz piekło.

Wewnętrznie upojony.

Zacumował. Jak jego życie.

Ale woda zbyt płytka.

Spada szybko, w dół wraz ze statkiem

Zmienia się w cień.

Teraz jest rozbitkiem.

Wszyscy odchodzą

Oni odeszli

Jakże ja się zagubiłem, jeśli nie mam dokąd pójść?

Po co szukałem złotych mórz, gdzie spotykałem tylko chłód?

Jakim sposobem się zagubiłem? Odnawiam wciąż w pamięci.

Jakże mogę cię obwiniać, skoro sam sobie nie mogę wybaczyć?

Wybacz mi. Nie wybaczaj.

Wybacz mi. Nie wybaczaj.

Wybacz mi. Nie wybaczaj.

Wybacz mi. Wybacz!

Dlaczego ja nie potrafię sobie wybaczyć?

Żegluje po morzu, lecz jego ster zboczył

Ku światłom latarni ze złotym skarbem.

Skąd mógł wiedzieć, że blask wstającego świtu

Na zawsze może odmienić jego życie?

Jakże ja się zagubiłem, jeśli nie mam dokąd pójść?

Po co szukałem złotych mórz, gdzie spotykałem tylko chłód?

Jakim sposobem się zagubiłem? Odnawiam wciąż w pamięci.

Jak, więc mogę cię obwiniać, gdy sam sobie nie mogę wybaczyć?